Grigori Kozintsev'in 1964 yılında beyazperdeye uyarladığı 'Hamlet', William Shakespeare'in ölümsüz tragedyasının sinema tarihindeki en görkemli ve sadık yorumlarından biri olarak kabul edilir. Boris Pasternak'ın çevirisi üzerine kurulan senaryo, Danimarka prensi Hamlet'in (Innokentiy Smoktunovskiy) babasının ölümü ve annesinin amcasıyla evlenmesi sonrasında yaşadığı varoluşsal bunalımı, intikam arzusunu ve trajik çöküşünü epik bir dille anlatır. Film, yalnızca bir intikam hikayesi değil, aynı zamanda iktidar, ihanet, ahlak ve insan ruhunun karanlık dehlizlerine yapılan derin bir yolculuktur.

Innokentiy Smoktunovskiy'in Hamlet portresi, karakterin melankolisini, keskin zekasını ve iç çatışmalarını olağanüstü bir incelikle yansıtır. Onun 'olmak ya da olmamak' monoloğu, sinema tarihine geçen unutulmaz sahneler arasındadır. Anastasiya Vertinskaya'nın canlandırdığı Ofelya ise masumiyetin çöküşünü son derece dokunaklı bir şekilde temsil eder. Mikhail Nazvanov (Claudius) ve Elza Radzinya (Gertrude) gibi oyuncular da güçlü destek performansları sunar.

Kozintsev'in yönetmenliği, filme benzersiz bir görsel şiirsellik kazandırır. Siyah-beyaz görüntü yönetimi, soğuk ve kasvetli Danimarka kalelerini, fırtınalı deniz manzaralarını adeta bir tablo gibi sunar. Dimitri Shostakovich'in bestelediği güçlü ve dramatik film müziği, hikayenin duygusal yoğunluğunu katlayarak artırır. Film, 1964 Venedik Film Festivali'nde özel ödül kazanmış ve uluslararası alanda büyük beğeni toplamıştır.

Sovyet sinemasının bu başyapıtı, Shakespeare'in evrensel temalarını güçlü bir sinematografik dille yeniden yorumlayarak izleyiciyi düşündüren, sarsan ve etkisi uzun süre devam eden bir deneyime davet ediyor. Edebiyat uyarlamalarına, klasik tiyatroya ve görsel olarak çarpıcı sinemaya ilgi duyan herkesin mutlaka izlemesi gereken bir film.